özge21 tarafından

özge21 — Thu, 01 Jan 2009 23:04:44 +0000

mrb YAGMUR yazdiklarini okudum biraz uzun sürdü ama hepsini okudum en son ne olmus derken ayni hikaye gibi ALLAH oglunu sana bagislasin ya kötü olmus nasil bi adammis o öyle ya bak Ailende bastan demis sana iste dinleseydin belkide olamzdi bunlar ya cünkü onlar cocugunun kötülüklerini neyse gene onlarin yanindasin ALLAH bundan sonra dogru hep dogru yola saptirsin seni canim GENEDE HEP SÜKRET ALLAHA cünkü herseyin hayirlisini bilen ALLAHTIR öpt canim.

YAĞMUR tarafından

YAĞMUR — Wed, 17 Dec 2008 00:08:25 +0000

şu an 2.5 yaşında bir oğlum var Allahımın bana verdiği en güzel hediye.
Hamile kaldığım ve doğum yaptığım ana kadar ağlamadığım haykırmadığım ölmeyi düşünmediğim bir gün yoktu neden tabiki bu soruyu soracaksınız.Ben çalışıyorum kamuda eşimde özel biryerde çalışıyor.Biz tanıştık çıktık bu arada eşim evlenme teklifinde bulundu kabul etmedim daha sonra ısrarlarına dayanamayarak tamam eve gelin isteyin dedim geldiler ailem olur vermedi iyi insanlar değil dediler sana yakışmıyor dediler tabiki inanmadım buna rağmen izinsiz gittim evlendim eşimle.şunuda açık belirteyimki gerçekten büyüklerimiz gerçekleri çok iyi görüyor.neyse evlendik benim kaldığım eve yerleştik eşim araba alalım dedi kredi çektim aldım işyeri açacam dedi onada kredi çektim ya tamam işyerini açtık araba aldık ve bir dünya takım elbiseler ben kendime yapmadım öyle alışverişler tabiki hepsi benim çektiğim kredilerle yani borçlu benim iyi hoş eşim amacına ulaşmışta ben rüyadayım hala yazık arabası olsun iş sahibi olsun el içine karışsın kendini güveni gelsin diye ben hala borçlanıyorum.evliliğimizin 3.cü ayına kadar tanıdığım eşim okey gayet efendi saatinde eve gelen mütevazi tamam dedim şükür yanlış yapmamışım.ooooooooo oysa ben hayatımın en büyük yanlışını yapmışım.bütün bu roller istediğini yaptırana kadarmış.4 cü ay ben hamile kaldım sevindi bu sonradan anladım sevinir gibi yapmış sorumluluk kabul edermi çok yazık ona.neyse bunun herşeyi var ya artık eve sabahlara karşı gelmeler aradığımda tel her zaman kapalı.geldiğinde zilzurna sarhoş kendini yatağa zor atar.evin ne eksiği var karım hamile ne yiyip ne içiyor bebeğin kontrolleri ne zaman bunların hiçbiri yok.kontrollere bile yalvararak ağlayarak gittim çoğu zaman doktorum diyordu neden yüzün gülmüyor nasıl gülsünkü anlatamıyorsun işte.o kadar içime kapanmıştımki.sabah işe gidiyorum tamam çalışmak güzelde kendini işe veremiyorsunki akşam eve gel çantayı bırakıp hemen yemeklere başla seviyorum ev işini yemek yapmayı ama bu durumda hiçbirşeyden zevk alamıyordum yemeği yaptım tamam telefonla arıyorum hadi gel yemek yiyelim tamam geliyorum diyor ve ertesi sabah sarhoş bir halde veya gece 2de 3te ve trek sorduğum soru nerdesin bu kelimeye bile hamileyken defalarca elne ne geldiyse fırlattı bana doğuma bile heryerim morlukla girdim.sana hesapmı verecem ben otur yerine deyip odasına geçip uyumaktı tek yaptığı.düşünürdüm sabahlara kadar ben ne yaptım bunları hakedecek yıllarca peşimden koştu reddettiğim halde evlenmek için karşımda defalarca ağladı herkesi karşıma aldım aldım ailemi reddettim eşimle evlenmek için temizlikmi kendime güvenim sonsuz çalıştığım halde hamilelik dönemimde bile evime bir kere temizlikçi almadım yemek dersen çok güzel yemekler yaparım ve hergün çeşit çeşit yemek yapardım pastasına kadar daha anlatmadığım neler neler.peki soruyorum bu soruyu kendime hala cevabını bulamadım neden böyle yapıyor insanlar iyi niyetin bedeli herzaman böyle ağırmı olmalı.giden bir ömür şu an babasından ayrı bir oğlum.onun geleceği benim artık insanlara güvenememem hayata bakış açım herşeyi o kadar değiştirdiki tek bir insan şimdi o gülen hayat dolu kız yerine katı bir yürek gülmeyi unutan bir yüz.hamileliğimin dokuzuncu ayında camlar açık yatardımki sancım geldiğinde dışarıda birileri olursa bağırırım yardım isterim diye çocuğun babası alemlerde teli kapalı böyle bişi varmı ya hala düşünüyorum hayvan bile eşini çocuğunu o kadar itinayla koruyorki uyumuyor bile.dedim ya eşim benim içimi o kadar çok acıttıki o kadar kanattıki anlatsam bile anlayamazsınız ama Allah hepsini gördü oğluma karnımdayken sarılıpta Allahım içim çok acıyor yardım et diye haykırdığım günler.Dogum yaptım 3 gün hastanede kaldım eve geldim ne beklersin evde hazırlanmış bir yatak ve sıcak bir çorba.peki benim gördüğüm manzara yerde bir yatak üzerinde çarşaf bile yok neymiş ben kredi çekmiştim ya öderim demişti hiç birini ödememiş eve gelen ihtarlarıda bana söylememiş dolayısıyla eve hacze gelinmiş ne var ne yok herşey götürülmüş.buda ortaya tatağı atmış insan çarşf serer yastık koyar öylede olsa bişeyler yapar.sezeryan doğum yapmışım ben yerde çocuğu emzirirken dikişlerimin acısından ağlayarak emziriyordum oğlumu keşke şurda kırık bir kanepe olsada orda emzirsem diye hayal ederdim.evde yemek yok domates ve zeytin yedim ve çay.hergün aynı şeyler çocuk doymuyordu fındık al diye yalvardım o biraz sütümü artırdı.bebeğimin ilk banyosunu göbeğinin düşmesini ben ve Allahım yaptık başka kimse yoktu yanımızda.en son dayanamadım sadece oğlumu aldım annemlere gittim ertesi gün avukata vekalet verdim ve 2 ay içinde boşandım ben tabiki bütün borçlar bana kalarak hala onun alemlerde yediği paraların borçlarını ödüyorum çocuğumun rızkı benim alınterim yediği paralara gidiyor.Bunada şükür diyorum Hergün dua ediyorum bunca çektiğim sıkıntıların ardından güneş benim içinde doğsun diye.Tabiki oğlumun ailemin ve benim sağlığım yerinde Bunada şükür ve bişey daha söyleyim oğlumu her zaman kucağıma aldığımda Allahıma teşekür ediyorum.İyiki varsın bebeğim. ben:YAĞMUR

emre tarafından

emre — Fri, 10 Oct 2008 22:02:55 +0000

merhaba tülin ve hatice;
Tulin hanim bence siz yersiz kuruntu yapıtorsunuz. Baba adayının anne adayı kadar heyecan yaşamasını beklememelisiniz. Cunki henuz erken. Bence hiç telaş yapmayın ve uzulmeyin, bebeği kucağına aldıgında eşinizdeki farklılıga sizde inanamayacaksınız. Emin olun..

Pozitif Gebelik Psikolojisi yazısına yapılan yorumlar

özge21 tarafından

YAĞMUR tarafından

emre tarafından